poniedziałek, 17 czerwca, 2024

Ostatnie posty

’Awards Chatter’ Podcast – Ronan Farrow (’Catch and Kill: The Podcast Tapes’)

„To cierpliwość, to empatia, to staranie się, by naprawdę wysłuchać kogoś i jego obaw, zarówno w wywiadzie, jak i w rozmowach o tym, czy udzieli wywiadu, a także to wnoszenie siebie” – mówi Ronan Farrow jeden z najbardziej wpływowych dziennikarzy śledczych naszych czasów, zapytany podczas niedawnego nagrania podcastu The Hollywood Reporter’s Awards Chatter, jak sprawia, że rozmówcy czują się na tyle komfortowo, by otworzyć się przed nim na swoje najgłębsze i najmroczniejsze sekrety. 34-letni syn Mii Farrow i Woody’ego Allena kontynuuje: „Mam obosieczny miecz: to bolesna rzecz, że ludzie wiedzą o mnie dużo więcej niż ja wiem o nich, generalnie, w każdej interakcji, i nie są to wszystkie wspaniałe rzeczy – ale nie mogę tego zmienić. Wszystko co mogę zrobić to być otwartym i wrażliwym na to. A jeśli prosisz innych o bycie otwartym i bezbronnym, myślę, że pomaga to być w tej przestrzeni samemu.”

Nagrodzony Emmys serial dokumentalny HBO Catch and Kill: The Podcast Tapes, którego Farrow jest producentem wykonawczym, oferuje bezprecedensową okazję dla przeciętnego Joe, by obejrzeć Farrowa w akcji. Jest on pokłosiem jego przełomowego reportażu z 10 października 2017 roku dla The New Yorker o nadużyciach seksualnych przez Harveya Weinsteina, który, po piętach reportażu The New York Times z pięciu dni wcześniej, pomógł obalić tego potentata filmowego i rozpalić ruch #MeToo, a także przyniósł Farrowowi nagrodę Pulitzera za służbę publiczną i miejsce na liście TIME 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie w 2018 roku.

Farrow, którego późniejsze raporty doprowadziłyby również do upadku szefa CBS Les Moonves i nowojorskiego prokuratora generalnego Erica Schneidermana, przewodził swoim doniesieniom o Weinsteinie w New York Times bestsellerowej książce Catch and Kill: Lies, Spies, and a Conspiracy to Protect Predators, która została opublikowana w październiku 2019 roku, oraz w podcaście o tej samej nazwie, zawierającym audio wywiadów związanych z tym śledztwem, w listopadzie 2019 roku. Następnie, w lipcu 2021 roku, HBO – z którym Farrow ma całościową umowę – wydało Catch and Kill: The Podcast Tapes, dla którego reżyserzy Fenton Bailey i Randy Barbato (którzy stoją również za nagrodzonym Emmy RuPaul’s Drag Race) połączyli materiał filmowy tych wywiadów z materiałami archiwalnymi i dramatycznymi.

Czytaj również:  Etyczna biżuteria na czerwonym dywanie w Cannes

Wczesne życie domowe Farrowa było niesławnie burzliwe, szczególnie po tym, jak jego matka dowiedziała się o związku jego ojca z jego adoptowaną siostrą, Soon-Yi Previn, w styczniu 1992 roku, i kiedy, osiem miesięcy później, jego siostra, Dylan Farrow, oskarżyła Allena o molestowanie jej; w czasie tych wydarzeń nie miał on jeszcze 5 lat. Choć można by przypuszczać, że dziecko dorastające w tak trudnych warunkach będzie miało problemy w szkole, Farrow szybko stał się akademickim cudem, przeskakując wiele klas i rozpoczynając studia w wieku 11 lat. W wieku 15 lat stał się najmłodszą osobą, która ukończyła Bard College. Następnie został przyjęty do Yale Law School, ale odłożył datę rozpoczęcia studiów, aby przyjąć staż u znanego dyplomaty Richarda Holbrooke’a i pracować dla UNICEF-u. Powrócił na uczelnię i ukończył ją w wieku 21 lat, stając się najmłodszym politykiem w historii Departamentu Stanu, gdzie pracował dla Holbrooke’a, a następnie dla sekretarz stanu Hillary Clinton jako specjalny doradca do spraw młodzieży. W końcu, w wieku 23 lat, został stypendystą Rhodesa, co doprowadziło do siedmioletniej pogoni za doktoratem z Oxfordu – część z nich pokrywała się z jego doniesieniami o Weinsteinie.

Farrow spekuluje teraz, że częścią tego, dlaczego zaangażował się w „gonitwę za stopniami” było wypełnienie „ziejącej przepaści gejowskiej niepewności”, którą miał w tamtym czasie. Patrząc wstecz na swoje dorastanie, mówi: „Widzę wiele przywilejów w moim pochodzeniu, i staram się to zaakceptować, ale myślę też, że z biegiem lat, stałem się mniej bojaźliwy w przyznawaniu, że, wiesz, to wszystko było też dość pokręcone. I myślę, że czerpię z tego znaczną siłę, a także myślę, że dało mi to pewne oparcie w świadomości niektórych kwestii, które ostatecznie weszły do mojego reportażu.”

Jego droga do kariery dziennikarskiej rozpoczęła się od pisania niezamawianych op-edów na temat kwestii międzynarodowych i praw człowieka i wysyłania ich do głównych gazet. Następnie zaczął być zapraszany do dyskusji na te tematy w segmentach wiadomości kablowych. W 2014 roku, Phil Griffin, ówczesny prezes MSNBC, zatrudnił go do prowadzenia własnego popołudniowego programu, Ronan Farrow Daily. Kiedy po roku program został zamknięty, Farrow dołączył do działu śledczego NBC News i dostarczał materiały do Today i NBC Nightly News.

W międzyczasie, 4 maja 2016 roku THR cover story profilujący Woody’ego Allena bez odniesienia się do oskarżeń Dylana Farrowa na jego temat wywołał backlash w mediach społecznościowych – znak „zmieniającego się momentu kulturowego”, Ronan Farrow teraz uznaje. Jego stanowisko było wtedy i pozostaje do dziś takie samo: „Nigdy nie proponowałbym, żeby ludzie wahali się, czy tworzyć profile Woody’ego Allena, czy mówić o jego pracy, czy cokolwiek innego. Ale uważam, że jeśli jesteś dziennikarzem, masz obowiązek zadawać trudne pytania o trudne rzeczy.”

Czytaj również:  SAG-AFTRA jednogłośnie głosuje za "zdecydowanym" wsparciem WGA w negocjacjach kontraktowych

Wtedy-redaktorka THR Janice Min skontaktowała się z Farrowem i zapytała go czy napisałby gościnną kolumnę odpowiadając na ten artykuł. Farrow mówi, że przez większość swojego życia „Moim pragnieniem było uciec jak najdalej od tego [the allegations against Allen], jak to tylko możliwe”, ale przy tej okazji postanowił zmierzyć się z tym głową. I jego odpowiedź z 11 maja 2016 roku „dotknęła nerwu” Jak wspomina Farrow, „To rezonowało z ludźmi pracującymi w tej dziedzinie, z ocalałymi z przemocy seksualnej, z ludźmi w branży, którzy mieli straszne historie, i wyraźnie było więcej do zagłębienia się tam. Tak więc, pomijając wszystko inne, po prostu jako reporter z nosem do robienia zdjęć, czułem, że jest interesująca historia do zrobienia wykopując to trochę więcej.”

Jesienią 2016 roku Farrow zaproponował swoim przełożonym z NBC artykuł o hollywoodzkiej kanapie castingowej, „i tak właśnie natknąłem się na sprawę Weinsteina”, wyjaśnia. Rose McGowan i inni, którzy zostali skrzywdzeni przez Weinsteina, wielu z nich znało powiązania własnej rodziny Farrowa z nadużyciami seksualnymi, zaczęli otwierać się przed reporterem. I po miesiącach pracy, zabrał swoje odkrycia do NBC, tylko znaleźć sieć niechętną do ich emisji, rzekomo ze strachu przed Weinsteinem i / lub co Weinstein wiedział o szkieletach w szafie sieci (niektóre z nich później stały się publiczne dzięki Farrow). W odpowiedzi Farrow, nie chcąc zawieść kobiet, które mu zaufały, zabrał swoje reportaże do The New Yorker, który je opublikował.

Po tym jak historia Weinsteina wybuchła, Farrow dotarł ponownie do wielu swoich źródeł i innych osób związanych z jego śledztwem i poprosił o przeprowadzenie z nimi wywiadów do podcastu. „Nie miałem zamiaru robić osobnego programu z wykorzystaniem tego materiału” – mówi teraz, ale HBO, z którym prowadził teraz interesy, namawiało go: „Po prostu nakręćmy to i zobaczmy, co uzyskamy” Ludzie naprawdę się otworzyli, byli surowi i wrażliwi, a ty nie czułeś obecności kamery, jeśli chodzi o emocjonalny ton rozmowy.” Długo potem, kiedy Farrow zobaczył, co Bailey i Barbato ostatecznie zrobili z materiałem filmowym, mówi, że był „oszołomiony”.

Czytaj również:  Gdzie oglądać online komedię "Argylle" o kocich przygodach?

Mniej niż pięć lat po tym, jak jego reportaż o Weinsteinie wstrząsnął światem, Farrow nadal prowadzi dochodzenia dotyczące nie tylko wykroczeń seksualnych, ale także inwigilacji i innych nieprawidłowości. Spotkał się z powszechnym uznaniem dla swojej pracy, ale także z mnóstwem prześladowań i nienawiści. „To ryzyko zawodowe być obleganym przez wiele przychodzących osób i myślę, że nadal radzę sobie z niektórymi skutkami tego,” przyznaje. „Bo rzeczywistość jest taka, że ile razy powtarzam, że nie chodzi o mnie… ta branża może zbierać żniwo. Nie wiem, czy kiedykolwiek będę całkowicie lepszy, jeśli chodzi o wpływ niektórych z tych rzeczy. Ale wiesz, to także bardzo satysfakcjonująca praca, więc jest tego warta. I jestem za to wdzięczny.”

Latest Posts

Nie przegap