Prawie ludzka twarz
Jak ja nie cierpię niedziel bez M, a już biada, gdy w niedzielę przypada Jego ostatni dyżur w m- cu (tak jak dziś). No bo mi zamiast ten dzień strzelić jak z bicza, ciągnie się jak przysłowiowe flaki z olejem. Normalnie siedzę i czekam aż wróci, a że dyżur trwa dobę, to się wysiedzę. Na dodatek nic do obejrzenia w pudle nie ma, erowy internet wykorzystał limit transferu i chodzi jak człowiek z zaawansowaną niewydolnością krążeniowo – oddechową, sportowy stanik nie wysechł i nie bardzo mogę ćwiczyć bez ryzyka oberwania cyków (a że biust potężny, to ryzyko duże).
Za ołówek chwyciłam z tej niedoli i postanowiłam po raz pierwszy zmierzyć się z ludzką twarzą. Heh, nawet Wam pokażę, bo jak na pierwszy raz i trudności, jakie piętrzy ludzka twarz, wyszło mi prawie……….no, prawie ludzko.
