Sprawiedliwość cenię sobie wybitnie. Skoro marudzę, gdy w firmach bezruch, muszę powiedzieć o wrześniu – zadziwiający ruch jak na ten miesiąc. I najbardziej mnie cieszy różnorodność zleceń, zaczynają się ruszać dopiero raczkujące nasze usługi i wykazują chęć do życia te, na które sami już postawiliśmy krzyżyk. Klienci sami podpowiadają kierunek rozwoju, mobilizując nas do działań, które dopiero w planach mieliśmy. Ciekawe czy to się utrzyma, czy to taki wybryk natury.
A co poza tym? Kaloryfery zimne jak dupa, a jednak by się chciało żeby były ciepłe przynajmniej wczesnym porankiem i wieczorem. Do tego dzisiaj zastał nas brak ciepłej wody.
W przyszłym tygodniu rusza nowy rok akademicki, więc i my ruszamy się etatowo. Będzie to bardzo ciekawy rok, ponieważ nasz szef swym osobliwym podejściem do wypełniania obowiązków doprowadził do totalnej utraty cierpliwości i tych którzy nad nim oraz tych, którzy pod nim. Nasze relacje więc umarły, a władze wydziału traktują nas jak jeden organizm i my niestety mamy też przypiętą łatkę taką jak on. W związku z tym na naszych dyskach pojawiły się pisma o rozwiązaniu umowy w trybie natychmiastowym, bo ja się za niego obijać kijem nie dam i dość mam tej niesprawiedliwej nagonki, która i nas dotyka. Tak więc każdy nasz olsztyński wyjazd może być ostatnim. Wiecie co, fajnie mieć pracę, która jest przydatna pod różnymi względami, ale nie jest bytowo niezbędna. Zupełnie pozmieniały nam się priorytety dzięki ciąży. Nasza rodzina, nasze bezpieczeństwo, nasze zdrowie i nasz spokój są najważniejsze, resztę mamy głęboko w dupie. W ogóle jak sobie podsumuję te dotychczasowe 3 lata olsztyńskiej przygody, to mnie telepie. Była to zwyczajna zamrażarka, naukowo nie osiągnęliśmy kompletnie niczego, doktoratów bezpłatnie też nie zrobiliśmy, odkąd dostaliśmy po całym etacie odeszła nam potrzeba płacenia pełnego zusu z działalności i to byłoby na tyle. Poza tym wieczne nerwy i niepewność, kiedy ktoś zechce wsadzić palec pod żebra etatowym chłopcom do bicia. Cieszy mnie to, że ten etap kończymy. Jeśli w spokoju uda nam się wykonywać swoje obowiązki i pobierać pensje to dobrze, jeśli spokoju nie będzie żegnamy się z nimi w trybie pilnym.