Plan 2010 i rebus telefoniczny

A niech tam, postanowiłam pokazać Wam nasze kocidło nieznośne. Od tej pory Tide będzie wylegiwał się na blogu. Myślimy o dokupieniu mu towarzysza, żeby nie był taki samotny i smutny, gdy nas nie ma. Ale plan jest taki, że najpierw mieszkanko, a potem kociątko. No może nie do końca tak, bo rok 2010 obfitować będzie w różne ważne wydarzenia.

Plan jest następujący:

1. Mieszkanie,
2. Drugi kot,
3. Ślub,
4. Ostatnie wolne, beztroskie wakacje bez nerwowego wyglądania, czy dzieciątko do wody za głęboko nie weszło,
5. Ciąża, a najlepiej bliźniacza – jaka oszczędność czasu 🙂 (ale to najtrudniej zaplanować, pokornie chylę czoła przed Matką Naturą i proszę, by złośliwie z nas nie zachichotała. Strach mnie coraz częściej oblatuje, że problemy z zajściem w ciążę będę miała. Na zasadzie „za karę”, bo tyle czekałam i nie chciałam, to teraz jak chcę, nie będę mogła),
6. Obrona doktoratów,
7. Mam nadzieję, że ostatnim punktem programu gdzieś tam w okolicy grudnia będzie padnięcie na twarz i wydyszenie „o matko, ale jestem wykończona, a jednak przed 30-tką zdążyłam!”

No i mam rebus telefoniczny, na Erę postanowiłam zlać się dumnie (jak w roku poprzednim) i nabyć telefon niezależnie w sklepie.
Ale jaki, jaki???? Iphone 3GS???? LG PRADA II???? NOKIA N97??? Innych typów nie mam.
W sumie z Prady się wycofuję, bo M ma LG Prada I, który właśnie leży sobie w serwisie, bo wyświetlacz postanowił pęknąć. Sam z siebie pęknąć, przebywając w futerale w kieszeni M pęknąć! Do tego oczywiście nie chcą tego na gwarancji naprawić, gdyż nikt nie wierzy, że tak samo z siebie pękło. I baterię też ma nędzną i wiesza się na dodatek. Zaczęłam czytać opinie o pozostałych modelach i w ogóle mam w głowie młyn, bo krytykują intensywnie. Choć tak to jest, że na wszelakich forach większość jest komentarzy krytycznych bez względu na podejmowany temat. Ale co ja mam zrobić?