Dzwoniąc wczoraj do Profesora w sprawie cudnego laryngologa bardzo chciałam mu powiedzieć, że już nigdy przenigdy nie udam się do innego lekarza niż on. Jednocześnie chciałam w sobie stłamsić poczucie, że chociażby z przyczyn biologicznych nie zawsze może to być możliwe. A wyszło mi to tak:
Długi sygnał wołania
-Mistrz: Halo
-Ja: Dzień dobry, czy Pan kiedyś umrze?
-Mistrz: Przy Pani to na pewno-ze śmiechu!