piątek, 24 maja, 2024

Ostatnie posty

Ted Donaldson, młody aktor w „Ojciec wie najlepiej” i „Drzewo rośnie w Brooklynie”, zmarł w wieku 89 lat

Ted Donaldson, który wystąpił jako Bud Anderson w oryginalnej radiowej wersji Father Knows Best oraz jako Neely Nolan w uwielbianym dramacie rodzinnym A Tree Grows in Brooklyn, pierwszej fabule wyreżyserowanej przez Elię Kazana, zmarł. Miał 89 lat.

Donaldson zmarł w środę z powodu komplikacji po upadku w jego mieszkaniu w Echo Park w styczniu, jego przyjaciel Thomas Bruno powiedział The Hollywood Reporter.

W swoim debiucie na dużym ekranie Donaldson sportretował chłopca, który każe swojej gąsienicy Curly tańczyć, kiedy gra na harmonijce „Yes Sir, That’s My Baby” w komedii fantasy Once Upon a Time (1944), z udziałem Cary’ego Granta i Janet Blair.

Wystąpił również jako Danny Mitchell w ośmiu filmach klasy B z Columbia Pictures, które obracały się wokół owczarka niemieckiego o imieniu Rusty. W pierwszym z nich, Adventures of Rusty (1945), wystąpił Ace the Wonder Dog.

Jako jedynak, Donaldson urodził się w Brooklynie 20 sierpnia 1933 roku. Jego ojcem był piosenkarz-kompozytor Will Donaldson (był współautorem „Do Wacka Do”, po latach hitu dla Rogera Millera). Po tym jak jego matka, Jo, zmarła, gdy miał zaledwie kilka miesięcy, jego tata ożenił się z organistką/kompozytorką Muriel Pollock.

Donaldson uczęszczał do Professional Children’s School w Nowym Jorku i miał magiczny akt, a w 1941 roku dołączył do oryginalnej broadwayowskiej produkcji Life With Father jako syn Harlan. W tym samym roku zagrał Malutkiego Tima naprzeciwko Edmunda Gwenna jako Scrooge’a w tygodniowej serialowej radiowej wersji A Christmas Carol.

W 1943 roku Donaldson powrócił na Broadway u boku Gregory’ego Pecka, Stelli Adler i Geraldine Fitzgerald jako młodsza wersja postaci Kennetha Tobeya w Sons and Soldiers, w reżyserii Maxa Reinhardta.

Jego występ w tym filmie doprowadził do przesłuchania go przez szefa Columbii Harry’ego Cohna do roli Arthura „Pinky” Thompsona w Once Upon a Time, opartej na słuchowisku radiowym My Client Curly.

ONCE UPON A TIME, Ted Donaldson, Cary Grant, 1944.

Ted Donaldson z Cary Grantem w 1944 roku Once Upon a TimeCourtesy Everett Collection

Grant polubił chłopca, nadzorując jego przymiarkę do nowego niebieskiego garnituru serge u hollywoodzkiego kostiumologa, a następnie uczestnicząc, wraz z żoną Betsy Drake, w ceremonii ukończenia szkoły średniej przez Donaldsona w 1949 roku w hotelu Beverly Hills. Supergwiazdorski aktor czule nazywał go „Teddy”, wspominał Donaldson w wywiadzie z 2018 roku.

Czytaj również:  ICG Publicists Awards: 'Top Gun: Maverick" otrzyma nagrodę Motion Picture Showpersons Award

Po zagraniu sieroty w Mr. Winkle Goes to War (1944), w którym wystąpili Edward G. Robinson i Ruth Warrick, Donaldson wylądował w roli Corneliusa „Neely” Nolana w Fox’s A Tree Grows in Brooklyn (1945), opartym na popularnej powieści Betty Smith z 1943 roku.

W filmie, którego akcja rozgrywa się w Williamsburgu na początku XX wieku, wystąpili również Dorothy McGuire i James Dunn (w nagrodzonej Oscarem roli) jako jego rodzice, Katie i Johnny Nolan, oraz Peggy Ann Garner (laureatka młodocianego Oscara) jako jego starsza siostra, Francie.

W latach 1949-54 Donaldson grał Jamesa „Buda” Andersona Jr. naprzeciwko Roberta Younga w NBC Radio’s Father Knows Best. Dostał propozycję kontynuowania współpracy z Youngiem przy adaptacji telewizyjnej w CBS, ale ją odrzucił.

„Nie chciałem być typowany”, powiedział w książce z 2002 roku Growing Up on the Set. „Nie chciałem być 21-latkiem grającym 15- czy 16-latka. Chciałem robić inne rzeczy.” Później jednak miał żałować tej decyzji. (Billy Gray portretował Buda przez sześć sezonów w serialu.)

Po Adventures of Rusty, Donaldson powrócił na The Return of Rusty (1946), For the Love of Rusty (1947), The Son of Rusty (1947), My Dog Rusty (1948), Rusty Leads the Way (1948), Rusty Saves a Life (1949) i wreszcie Rusty’s Birthday (1949).

Młody Donaldson miał podejście do zwierząt – pracował także z burrem w Personality Kid (1946) i z koniem w The Red Stallion (1947).

RUSTY LEADS THE WAY, from left, Flame the dog, Ted Donaldson, John Litel, 1948

Ted Donaldson z Johnem Litlem i psem Flame w filmie z 1948 roku Rusty Leads the WayCourtesy Everett Collection

Jego życiorys obejmował również A Guy, a Gal and a Pal (1945), The Decision of Christopher Blake (1948), The Green Promise (1949) i Phone Call From a Stranger (1952). Ostatni raz wystąpił w programach telewizyjnych Matinee Theater w latach 1955-56 i The Silent Service w 1958 roku.

Czytaj również:  Elliot Page rozwija powieść science fiction "The Darkness Outside Us" jako film fabularny (na wyłączność)

Prawdziwy dżentelmen, Donaldson uczył później lekcji aktorstwa i przez lata pracował w księgarni na Hollywood Boulevard. Pewnego razu, kiedy dostarczył książkę do domu klienta, był „zachwycony i trochę zakłopotany”, kiedy po drugiej stronie drzwi znalazł aktorkę Alexis Smith, powiedział Bruno. Dwójka pracowała razem w The Decision of Christopher Blake.

„Wprowadziła go do swojego domu, usiadła i sprawiła, że poczuł się mile widziany” – powiedział.

Donaldson był gościem kilku festiwali TCM Classic Film Festivals – w tym w 2016 roku, kiedy odrestaurowana wersja A Tree Grows in Brooklyn zachwyciła publiczność – i nie mógł się doczekać powrotu na hollywoodzkie wydarzenie w przyszłym miesiącu.

Nigdy nie ożenił się i nie miał nikogo, kto by przeżył. Bruno i jego żona, Heidi, założyli stronę GoFundMe, aby pomóc w pokryciu kosztów pochówku.

Latest Posts

Nie przegap